Kserokopiarka cyfrowa

Kserokopiarka cyfrowa reprezentuje kolejną generację w ewolucji maszyn kopiujących, zastępując bezpośrednie przenoszenie optyczne z modelu analogowego na rzecz procesu wykorzystującego cyfrową obróbkę danych.

W tym przypadku, pierwszym i fundamentalnym etapem jest zeskanowanie oryginału. Dokument umieszczony na szybie lub w automatycznym podajniku dokumentów (ADF) jest skanowany przez zespół skanujący (najczęściej wykorzystujący czujnik CCD lub CIS), który konwertuje optyczny obraz na dane cyfrowe (bitów i pikseli). Ta cyfrowa reprezentacja oryginału jest następnie przechowywana w pamięci RAM lub na dysku twardym urządzenia. Dzięki posiadaniu danych w formacie cyfrowym, kserokopiarka uzyskuje ogromne możliwości manipulacji obrazem.

Zanim obraz zostanie wydrukowany na papierze, oprogramowanie urządzenia może wykonać wiele operacji, takich jak skalowanie (płynne zmienianie rozmiaru kopii), edycja (np. usuwanie krawędzi, dodawanie znaków wodnych, poprawa kontrastu), sortowanie elektroniczne (automatyczne układanie wielu kopii wielostronicowych dokumentów), łączenie wielu stron oryginału na jednym arkuszu papieru (N-up), a także dwustronne kopiowanie. Po przetworzeniu danych, cyfrowy obraz jest wysyłany do jednostki laserowej, która naświetla bęben światłoczuły z modulowaną intensywnością światła na podstawie danych cyfrowych, tworząc obraz utajony, który jest następnie tonowany, przenoszony na papier i utrwalany, podobnie jak w kserokopiarkach analogowych, ale już w oparciu o dane cyfrowe. Kluczową przewagą kserokopiarek cyfrowych jest również możliwość ich integracji z siecią komputerową, co otwiera drogę do funkcjonalności drukowania z komputerów, skanowania do folderów sieciowych czy e-maila, a także zdalnego zarządzania urządzeniem, stając się fundamentem urządzeń wielofunkcyjnych (MFP).